• Algemeen

De King Charles Spaniel is een toyspaniel, die tussen 13 en 18 pond zou moeten wegen en rond de 12 tot 13 duim hoog is tot aan de schouder. Zij hebben groot, ronde, donkere bruine ogen en lange, zijdeachtige haar op hun oor, staarten, buiken en benen, die geen professionele verzorging nodig hebben.

De Cavalier King Charles Spaniël dankt zijn naam aan Koning Karel II die deze hondjes graag in zijn gezelschap had. Hoewel hoofdzakelijk dit hondenras als huisdier voor de koninklijke families van Europa werd gekweekte, verloor het ras na de 17 eeuw zijn populariteit doordat de Oostaziatische dwergrassen en de King Charles Spaniël meer geliefd waren om wille van hun korte snuit en stompe hoofd. Gelukkig werd er in het begin van de 19de eeuw geprobeerd om het oorspronkelijke ras, dat een langere snuit en een hoog aangezicht had, terug op te bouwen. Door een jarenlange volharding van enkele gemotiveerde fokkers werd in 1928 de standaard opgesteld en in 1945 kreeg het ras erkenning. De naam ´Cavalier´ werd toegevoegd om een duidelijk onderscheid te maken tussen dit ras en de King Charles Spaniël.Het ras is zacht van karakter en gemakkelijk in omgang met andere hondenrassen en is een uitstekende en betrouwbare metgezel voor kinderen. 

  • De vacht en verzorging

De vacht van een Cavalier moet recht en zijdeachtig zijn, trimmen is niet nodig enkel regelmatige borstelen om dode haren uit de vacht te borstelen. Daarbij moet men uitkijken voor klitvorming achter de oren en in de liesstreek. De grote ronde ogen en de oren moeten dan ook gecontroleerd worden.

  • Karakter

De Cavalier King Charles Spaniël is een levenslustige en zeer elegante hond die nog steeds typische Spaniël eigenschappen heeft. Ze hebben een uitstekend reuk- en gezichtsvermogen en zijn zo geschikt voor korte jachtpartijen. Dit gebeurt echter nog weinig. De hondjes zijn nu ingeburgerd als gezellige huishonden. Deze lieve hond geeft en vraagt veel affectie van het gezin. Hij houdt heel erg van kinderen hetgeen meestal niet zo evident is voor kleine gezelschapshonden. De Cavalier King Charles Spaniël is niet geschikt als waakhond daar hij erg van mensen houdt. Hij kent geen agressie of nervositeit. Cavaliers zijn uitstekend gehoorzaam en indien er met een goede leermethode wordt getraind, door middel van positieve trainingsmethode ( de clicker) zal de Cavalier snel resultaat boeken, een plezier voor de mens maar zeker ook voor de Cavalier. De Cavalier is een gezelschaphond die het heerlijk vindt om naast bij het baasje op de bank te liggen. Lange perioden alleen thuis is voor de cavalier geen pretje, het zijn dus duidelijk huislijke honden die van gezelschap houden. Het zijn gehoorzame en makkelijk op te voeden honden, die een hoge leeftijd van 14 jaar kunnen bereiken.

Verdere eigenschappen van deze hond is:   
Goed met kinderen,  Goed met andere honden, Goed met anderedieren

  • De gezondheid

Het grootste gezondheidsprobleem van de Cavalier King Charles Spaniels is een Aandoeningen aan de mitraalklep ( MVD). Dit is een aandoening van de mitraalklep aan de linkerzijde van het hart. In deze ziekte kan de klep leidend tot een hartstilstand en uiteindelijk de dood. Hoewel MVD gemeenschappelijk in de meeste toyrassen voorkomt, treft het in het bijzonder de Cavaliers. MVD is in alle bloedlijnen gevonden en in Cavaliers van alle landen. Terwijl cavaliers gewoonlijk geen ernstige oogproblemen hebben, kunnen zij cataracten( grauwe staar) en andere oog ziekten ontwikkelen. Een goede fokker laat regelmatig de gezondheid van hun pasgeboren Cavaliertjes controleren om tekens van deze ziekte in een vroeg stadium te ontdekken.

  • De kleuren

Blenheim :
Rode en Witte, officieel Blenheim (deze kleur wordt genoemd door de Hertogen van Marlborough voor het bekende Blenheim paleis in Engeland waar zij oorspronkelijk voor werden gekweekt).

Tricolor :
De driekleur, zwarte en witte met bruinkleurige plekken op de wenkbrauwen, jukbenen en onder de oren.

Ruby :
robijnrood, een rijke stevig rode kleur.

Black & Tan :
Zwarte en bruinkleurige, een stevige zwarte hond met bruine kleur op de wenkbrauwen, jukbenen, neus, onder kin en op de borst, beneden in alle vier benen en onder de oor. Er mag geen witte kleur op deze hond voorkomen.